بلایی به نام کفش پاشنه بلند

 بلندی پاشنه کفش  نباید  بیش از 2 تا 3 سانتیمتر باشد چرا که سبب بر هم زدن تعادل در هنگام راه رفتن شده و منجر به پیچ خوردگی مچ پا و آسیب دیدن رباط مچ پا می‌شود. کفش باید دارای کفی مناسب باشد تا قوس طولی و عرضی پا را حفظ کند و پنجه‌های پا نیز تحت فشار نباشند چرا که در طولانی مدت باعث انحراف انگشت شست پا می‌شود که نوعی بیماری محسوب می‌شود و در سنین کهنسالی دردهای شدید در ناحیه مفصل شست پا ایجاد می‌کند که در بعضی مواقع صرفا با عمل جراحی اصلاح می شود. پیچ خوردگی و شکستگی مچ پا از عارضه های استفاده از کفش های پاشنه بلند است، اما این تنها عارضه کفش‌های پاشنه بلند نیست. 

از دیگر عوارض استفاده از این کفش ها، کوتاه شدن طول عضلات پشت ساق پا می باشد. به این معنا که اگر خانمی بیش از 6 ماه به طور مداوم کفش پاشنه بلند بپوشد، طول عضلات پشت ساق پایش کوتاه می‌شود. نتیجه این عارضه کج و کوله شدن پا و کوتاه شدن قد نیست که برخی پاشنه بلند پوش‌ها بگویند، عضلات پای ما که کوتاه نشد، بلکه محصول این پدیده از بین رفتن قوس کف پاست که معمولا خود فرد متوجه کف پای صاف خود نمی‌شود، اما حتما کمر دردهای ناشی از آن آزارش خواهد داد . یکی دیگر از عوارض کفش پاشنه بلند، فشار بیشتر به زانوهاست. 

بر اساس نتایج تحقیقات دانشمندان دانشگاه هاروارد، کفش‌های دارای پاشنه بلند و پهن، 26 درصد میزان فشار روی زانوی فرد را افزایش می‌دهند. همچنین کفش‌های با پاشنه بلند و نازک، 22 درصد فشار روی زانو را افزایش می‌دهند. از طرفی سلامت غضروف بین استخوان های مفصل زانو، به مایع مفصلی زانو بستگی دارد. چرا که تغذیه این غضروف از طریق همین مایع صورت می‌گیرد. وقتی فشار روی مفصل زیاد شود، هم غضروف فشار بیشتری را تحمل می‌کند و هم تغذیه آن از مایع مفصلی دچار اشکال می‌شود، به مرور زمان این پدیده باعث بروز آرتروز مفصل زانو می شود. 

 

بخش رادیولوژی مرکز تصویربرداری پزشکی مهرگان با مجهزترین و بروزترین دستگاه های رادیولوژی و پزشکان حاذق رادیولوژیست در بررسی این مشکلات شما را یاری می کند.